Έφτασα στην Ουάσινγκτον στις 16 Ιουλίου του 2022 και μόλις σήμερα, 29 Δεκεμβρίου του 2022 (ευτυχώς) κατάφερα να βάλω σε γραμμένες λέξεις τρία από τα πιο σημαντικά μαθήματα που πήρα μαζί μου επιστρέφοντας, Αύγουστο πια, στην Ελλάδα
Πώς άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο σκέφτεστε τον θάνατο μέσα στην πανδημία; Και γενικά, πώς έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο σκέφτεστε τον θάνατο στην πορεία της ζωής σας;
58 χρόνια μετά από το “Δεσποινίς Διευθυντής”, η ανικανότητά μας να αναγνωρίζουμε τα διπλά στάνταρντ που επιβάλλουμε στους ανθρώπους ανάλογα με το φύλο τους δεν είναι πλέον αστεία.
Ας μη γίνει η υπεράσπιση του δικαιώματός μας στην ελεύθερη επιλογή δικαιολογία για να δημιουργούμε νέες ιεραρχίες.
Δεν θα έπρεπε να έχουν αλλάξει, λοιπόν, τα πράγματα από το 2014 μέχρι σήμερα; Δεν θα έπρεπε κείμενα όπως αυτό που δημοσίευσε χθες η Lifo για την παρουσίαση του Νεοελληνικού Μουσείου Αυτοχειρίας να έχουν διορθωθεί/βελτιωθεί/κοπεί σε κάποιο στάδιο της εκδοτικής διαδικασίας;
Σε ένα άρθρο περιοδικού κάπου εδώ θα ξεκινούσα να γράφω πόσα πράγματα κάνω όντως σωστά και θα κλείναμε γλυκά με κάποιο quote του Γουίνικοτ για την «αρκετά καλή μαμά». Αλλά σήμερα δεν νιώθω ότι κάνω τίποτα σωστά και αυτό δεν είναι καν ένα αρκετά καλό άρθρο.
